Hoe is het met Pascal Rinck

''Linkspoot doet zijn verhaal''

Pascal Rinck, tegenwoordig accountmanager van beroep, speelde in het afgelopen seizoen bij Delta Sports'95 in Houten. De inwoner van Amsterdam was vanaf zijn geboorte ''een blauw-zwarte'' en haalde al snel het eerste elftal. Niet lang erna maakte hij een stap naar de 1e klasse. Rinck doet, vanaf het Gerard Douplein in de Jordaan, zijn verhaal.

 

Pascal, Je bent de kleinzoon van Culemborgs eerste en misschien wel grootste voetbalheld ''Spekkie van den Ham'' Hoe bijzonder was het om

een beetje in de voetsporen te treden van jouw opa?

 

Zelf heb ik mijn opa helaas nooit gekend. Hij was er niet meer toen ik op

de wereld kwam. Ik heb veel verhalen over hem gehoord en dat was natuurlijk

altijd leuk om te horen. Ik had soms ook geen keuze, want sommigen wilden de

voetbalverhalen van vroeger maar al te graag vertellen. En tja, wat doe je dan…

aandachtig luisteren.

 

Ik heb nooit “echt” gevoeld dat ik in zijn voetsporen trad toen ik in het

eerste kwam bij Vriendenschaar. Dat was misschien meer hoe anderen dat zagen. Onze

posities in het veld spelen daar ook een rol bij denk ik. Mijn opa was

linksback en ik stond in de spits. Dat neemt niet weg dat ik trots ben dat “de

oude garde” met zoveel lof spreekt over mijn opa. Ik deed gewoon altijd lekker

mijn ding, en dat was voetballen en lol maken.

 

Jij schoot Vriendenschaar op jonge leeftijd naar de derde klasse en maakte op 20 jarige leeftijd 16 goals in de 1e klasse namens WNC, waarom zit ik nu met een “vergeten voetballer” om de tafel in plaats van met een topamateur?

 

Haha je hebt je huiswerk goed gedaan merk ik. Als ik aan dat seizoen

terugdenk bij WNC, dan denk ik nog altijd aan die penalty die ik op de paal

schoot tegen SVL. Dit was een belangrijke wedstrijd voor het kampioenschap aan

het einde van de competitie. We stonden 1-0 voor op het moment van de penalty,

dus het was een belangrijke 2-0. Het seizoen liep lekker, dus ik stond vol

zelfvertrouwen achter die bal. Uiteindelijk we verloren we die wedstrijd met

1-3. Het derde doelpunt van SVL was een prachtige stift van Martijn “Kuki”

Verkerk buiten de 16 over onze keeper heen. Dat was toen wel extra pijnlijk,

omdat ik hem persoonlijk goed ken. SVL promoveerde dat seizoen naar de

hoofdklasse. We hebben het daar nog vaak over gehad en kunnen er nu gelukkig

“samen” om lachen. Dat maakt voetbal gewoon een prachtig spelletje!

 

Ik heb altijd met heel veel plezier gevoetbald en ik kan zeker nog erg van

het spelletje genieten. Toen ik bij WNC stopte met voetballen, dacht ik het

voetbal na één jaar weer op te pakken. Iets later verhuisde ik naar Utrecht, ik

kon elke doordeweekse avond invullen zoals ik zelf wilde en mijn weekend was

één dag langer. Dat vond ik wel lekker en daar geniet ik nog steeds van. Maar

ik kan niet ontkennen dat het soms kriebelt om het nog één keer te proberen. Zo

ging het ook bij Delta, dus wie weet!

Delta Sport uit Houten betaalt niet maar is zo langzamerhand Culemborgs derde amateurclub aan het worden. Hans Odijk, Robin Boekhout, en jij speelde daar al. Nu gaan met Bastiaan Spriel en Rens van Vak weer twee spelers de Lek over en is er ook belangstelling geweest voor Denzel Muradin, Michel Sprong, Gill van Beurden, Thomas van Vark en Joram Milsbeek. Heb jij hier een verklaring voor? Wat adviseer jij deze spelers, waarom moeten ze juist wel/niet de overstap maken naar deze club?

 

Delta Sport ’95 is een leuke club waarbij de jeugd net zo belangrijk is als de selectie. Dit beleid siert de club, maar is daarin wel anders dan andere clubs. Ik werd toentertijd gemotiveerd om weer te gaan voetballen door de voormalige spits en aanvoerder van Delta Sports, Lennart Dubbeldam. Het eerste elftal speelt altijd om de prijzen in de tweede klasse, en dat maakt Delta Sports ’95 een goede club om naartoe te gaan als speler. Daar komt bij dat er vaak goede trainers aangesteld worden, waar vooral jonge spelers veel van kunnen leren.

Ik heb dat ene jaar erg genoten van het team, de staf en alle betrokkenen rondom het eerste elftal. Ik spreek nog altijd veel van die jongens. Kleedkamerhumor is en blijft een van de mooiste dingen in het voetbal, maar dan moet er wel gewonnen worden. Gelukkig wonnen we dat jaar veel en streden we mee voor het kampioenschap.

 

Net als bij Bas van Overbeek speelden allebei je ouders bij Vriendenschaar en zijn jullie families onlosmakelijk met Vriendenschaar verbonden. Kan speaker ome Mattie in de toekomst nog een keer omroepen dat er is gescoord door Pascal Rinck?

 

Sinds dat ik weg ben bij Vriendenschaar, is er geen jaar voorbijgegaan

waarin mij de vraag is gesteld of ik het niet zag zitten om terug te komen. Ik

zeg nooit “nooit”, maar logistiek gezien is het momenteel niet handig en ik ben

van plan om nog een tijdje in Amsterdam te blijven wonen.

 

Als ik aan jou en je broer Vincent denk dan bewonder ik jullie ongelooflijke sportmentaliteit, drive en zelfverzekerdheid. Hoe is dat ontstaan? Maar waarom hebben jullie er misschien toch niet uitgehaald wat er in zat? Spijt?

 

Dat is onlosmakelijke verbonden met de opvoeding die wij gehad hebben.

Vincent en ik komen uit een sportfamilie. Onze ouders hebben vroeger beide op

redelijk niveau gevoetbald en zijn na het voetballen altijd blijven sporten.

Mijn vader lange afstanden op de fiets of in het water, en mijn moeder meerdere

keren per week op de skeelers door de hele Betuwe heen. Sport, en daarin altijd

de drive om te willen winnen, was altijd een groot onderdeel van ons leven.

Of ik er alles uitgehaald heb? Denk het niet, maar ik heb in ieder geval

geen spijt van mijn keuzes. Voetbal stond jarenlang op nummer één, maar dat

veranderde op een gegeven moment.

 

 

Bij Vriendenschaar komen twee oud teamgenoten van je te spelen, de Rijswijkers Dennis van Veldhuizen en Charles van Oort. Wat mogen ze op het Dijkie verwachten van deze mannen?

 

Beide spelers zijn een aanwinst voor Vriendenschaar. In het veld, maar ook

zeker in de kleedkamer of op trainingskamp. Leuke gasten! Ik hoop dat ze het

beiden goed gaan doen en dat ze Vriendenschaar naar een hogere klasse schieten.

Dennis als sluitpost met veel rust en een goede trap en Charles als stormram in

de punt!

 

Je hebt met zoveel bekende (en nog actieve) spelers mogen voetballen.Als je nog een keer een trainingskamp mee mocht maken, met welke drie spelers zou je zeker nog een keer op stap willen?

 

Achter zoveel spelers schuilt er een mooi verhaal, wat kan ik er over zeggen haha. Zowel bij Vriendenschaar, WNC als Delta Sports heb ik een super leuke periode gehad. Er

zijn eigenlijk te veel spelers die ik op kan noemen waarmee ik nog een keer mee

op stap zou willen gaan. Ik weet wel, dat als ze allemaal bij elkaar zijn, dat

het zacht uitgedrukt een avondje wordt om niet snel te vergeten.

Lees ook: