Langs de Zijlijn; Marcel Meijer

''De scheids''


Onze huis columnist Marcel Meijer is gepokt en gemazeld in het jeugdvoetbal. Met zijn nuchtere blik bekijkt en bespreekt hij de belevenissen die hij als trainer doormaakt. In het dagelijks leven is Marcel druk met managen en verbinden in de Arbo-wereld, maar de meeste energie haalt hij uit zijn bezigheden als trainer/coach. Deze week is het de week van de scheidsrechter! Meijer schreef erover.

Ik denk dat er in ‘columnland’ al veel is geschreven over de scheidsrechter. De afgelopen weken hebben we uitgebreid via de verschillende kanalen de rol van de scheidsrechter en zijn verlengstuk, de VAR, kunnen zien. En we vinden er allemaal wat van. De consequenties op het hoogste niveau zijn natuurlijk groot als er punten worden verspild, dus nog meer reden om er iets van te vinden.

 

Op de hogere niveaus betekent een gele kaart een waarschuwing voor de speler die hem krijgt: let op, je staat op scherp! Ook voor de tegenpartij geldt dit trouwens: hij staat op scherp, laat hem nog een fout maken en hij krijgt misschien wel een tweede gele kaart.

 

In de B-categorie van ons voetbal gelden er andere regels bij een gele kaart. Een overtreding die een gele kaart verdient resulteert in een forse dreun op de rest van het team, want een gele kaart betekent 10 minuten niet mee doen. En ja, ik weet natuurlijk ook dat je als speler weet wat wel en niet mag. En ja ik weet ook dat een groot deel van de overtredingen echt wel bewust wordt gemaakt. Maar toch. Ik denk dat de gele kaart door de 10 minuten straf minder snel wordt getrokken. En ik denk dat dat niet goed is. De scheids wil best een vrije trap geven, maar het team verder niet zo fors benadelen. Echter een forse overtreding moet zwaarder bestraft worden.

Het is natuurlijk wel interessant om te weten waarom die 10 minuten straf in het leven is geroepen. Ik heb me laten vertellen dat de administratieve rompslomp van een boete bij geel te groot werd. Registreren, factureren najagen en incasso's waren nogal een klus. Een straf van 10 minuten kost nauwelijks tijd. Dit lijkt best een redelijke motivatie, maar over de consequenties van een tijdstraf lijkt minder nagedacht. Het nadeel voor een team en het al dan niet bewust ongestraft laten van een overtreding door de scheids is eigenlijk niet te missen.

 

De afgelopen weken heb ik helaas mogen meemaken dat een scheidsrechter de controle over een wedstrijd verliest door het niet uitdelen van een kaart. Het effect hier van werd zichtbaar in de toename van het aantal, soms forse overtredingen gedurende de wedstrijd. Frustraties in het veld nemen toe en de scheidsrechter is de gebeten hond. Het helpt dan niet om langs de lijn te roepen dat de scheids altijd gelijk heeft.

 

Let wel: De scheidsrechter is ook een vrijwilliger. Hij offert een deel van zijn zaterdag op om jouw wedstrijd te fluiten. Ook is de scheidsrechter een mens en die kan fouten maken. En ja, het is vaak moeilijk, zeker bij een uitwedstrijd, om dat voor ogen te houden.

 

Noot van de redactie: ook de auteur probeert zijn best te doen als scheids.